TOÇEV ile tanışmam 1990 yılların sonuna rastlar.1995 yılında Üniversite öğrenimim ilk adımını tamamladıktan sonra TRT’de iş hayatına başladım. Televizyon bölümünde değişik birimlerde görev aldım. Özellikle Eğitim Kültür Programlarında çalışırken TOÇEV ile ilgili birçok program yayını gerçekleştirdik. Ben özellikle ortaokuldan sonra zor şartlar altında okudum. Babamın emekli olması ve emekli maaşının dışında gelirimizin olmaması nedeniyle 5 kardeş zorluklar içinde okumaya devam ettik. Lise döneminde her akşam başımı yastığa koyduğumda hep güzel günleri düşünerek iyi bir okul bitirip iyi bir kariyer yapmak hayaliyle uyurdum. Bir taraftan da çevremde okuyamayan veya maddi zorluklar çeken arkadaşlarımı görünce şükrederdim. Lise döneminde okuyabilmek için hem çalışır hem de okula giderdim. Ailem okumaya çok büyük önem verirdi. Bu yüzden bütün çocuklar okuyabildiği kadarıyla okudu. Hayatın zorluklarını yaşayan biri olarak zorluk çekenlerin manevi durumları hakkında geniş fikirlerim oluştu. Kendimce çevremde ulaşabildiğim kadar insana ulaşıp duygu ve düşüncelerimi paylaşmak istedim. Görev icabı Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerini il il ,ilçe ilçe ,köy köy dolaştım.Hemen hemen gittiğim birçok yerde aynı yüzler aynı gözler beynime kazındı.Okumak isteyen ancak ailesinin maddi durumu nedeniyle okuyamayan ve çalışan bilgiye aç gözler ve beyinler hep karşımdaydı.İşte bu gezilerin birinde Adıyaman gönüllüsü Ferit BİNZET ile tanıştım.Bana TOÇEV’i anlattı. Sevgi dolu yürekleri , ışıldayan gözleri anlattı.İşte dedim yıllardır bir şeyler yapmak istediğim an geldi.

Bu gözlerin ışıltısını yansıtmak ve insanlara duyurmak gerekliydi. TRT de son 5 yıldır Prodüksiyon Merkezi Sorumluluğunu yürütüyorum. Hep dua eder ve hayal kurardım kendi adımın yazıldığı bir tabelanın asıldığı içinde yeni beyinlerin yetiştiği cıvıl cıvıl sıcacık bir okul. Bu hayalim için henüz maddi imkânım olmadı ancak bu beni amaçlarımdan geri döndürmedi. Aksine daha da kamçıladı. Bu olmazsa başka ne yapabilirim diye.

Ferit arkadaşımla oturduk uzun uzun sohbet ettik. Neler yapabiliriz diye. Her şey bir gülümseme için deyip kolları sıvadık. Son beş yıl içinde ekranlarımızı TOÇEV’e açtık. Diyarbakır Prodüksiyon Merkezi olarak TOÇEV ile birlikte birçok programa imza attık. İnsanlara anlatmaya çalıştık. Kendimizi anlattık çocuklarımızı anlattık hayatı anlattık. Beraber güldük beraber ağladık. Bir çocuğu bir an bile gülümseyerek görmek bize dünyaya bedeldi. Bunu ne maddi nede manevi olarak anlatmaya kelimeler yetmezdi. TOÇEV’in özellikle bölgemizde yapmış olduğu çalışmaları büyük bir gayretle takip edip başarılı çalışmalarını takdirle karşılıyoruz. Onlar bu bölgeye fidan ektikçe bizde sulamaya, yeşertmeye ve büyütmeye devam edeceğiz.

Biz Eğitimci kimliğimiz ile kurumsal anlamda halkımızın bilinçlenmesi adına gerekli tüm gayretleri sarf ediyoruz. Gerek Vizyonumuz gerekse Misyonumuz bunu gerektiriyor. Sivil Toplum kuruluşlarının bu tip çalışmaları için tüm takdir hakkımızı kullanarak tüm güzellikleri ekranlara taşımak ve insanlara sevgiyi saygıyı aşılamak en büyük gayretimiz. Sonuçta “bir şey değişir her şey değişir”. Yeter ki isteyelim ve bir yerlerden başlayalım.

TOÇEV'li Ebru Yarcan.. Onun için söylenebilecek o kadar güzel şeyler var ki... TOÇEV'i yarattı ve yürütüyor. İnsan, Türkiye'mizin değerleri olan çocuklarımıza sahip çıkmalarına seviniyor ve gurur duyuyor. Ülkemizin yarınlarında, eğitimin katkısını, 'Bizde böyle olacağız' diyerek, ileri ülkeler seviyesine adım adım ulaşımını görüyoruz.

Sizden 5 dakika için düşündüklerimi hayal etmenizi rica ediyorum. Anadolu'da bir köyde veya şehirde yaşıyorsunuz. Babanız evinize bakıyor. 5 kardeşiniz var, yaşlarının arası bir veya iki, kimi kız kimi ise erkek. Babanız maddi yetersizlikten dolayı sizi okutamıyor ve çaresizce, 'Okula gidemezsin sen de git çalış!' diyor. Yaşınız 7-8, eğitim olanakları olmayınca, kalan tek çare çalışmak. Ama siz okuyup, büyük işler yapıp, hayalinizdeki gibi öğretmen olmayı, polis olmayı kısacası değerli ve faydalı bir insan olmayı düşünüyorsunuz. Ama nafile olmuyor.. Olmuyor ve okula gidemeyeceğinizi anlıyorsunuz. İşte tam o anda karşınıza TOÇEV çıkıyor. Okuma isteği olup da, okuyamayan çocukları okutuyormuş. Hem de annenizin ve babanızın yanından ayrılmadan, onlara maddi külfet olmadan. Seni kabul ederler mi? diye düşünüyorsun. Ve müracaat ediyorsun, kabul ediliyorsun. Sevincinizi bir düşünün !

İşte bunu sizlerin adına sizlerden aldığı maddi ve manevi güçle ve gönüllüler ordusuyla TOÇEV yapıyor, çok da iyisini yapıyor. Bravo bu işi becerenler. Hepinize çok teşekkür ediyorum. Hele Ebru Yarcan'a binlerce teşekkürler. Yolunuz açık olsun... DEVAM...!

Herkese selam, gönül verenlere, paylaşanlara ve gelecek için çalışanlara…
Neler yaşıyoruz! Neler yapıyoruz ve neler görüyoruz neler!..
Biraz GAP Bölgesine uzanalım.. Bizlerin gördüklerini, yaşadıklarını ve hissettiklerimizi paylaşamayan ve sesli düşünemeyenlere…
Kendi dünyalarında sadece hayalleriyle yaşayıp umutlarını sevdiklerine, gönül verdiklerine bağlayan ama gelecek için planlayanlara.. Ne kadar böyle genç var biliyor musunuz? Ne kadar öğrenci var? Bu çocukların ve gençlerin hayallerini paylaşmak ve onlara yardım edebilmek için işte burada biz devreye giriyoruz... Hiç yardım aldınız mı bilmiyorum ama yardım almanın ne kadar zor ve önemli olduğunu düşünmek değil yaşamak lazım. Ayaklarınıza giyeceğiniz bir ayakkabınız ya da üzerinize giyecek bir önlüğünüz yok! Terlikle okula gidiyorsunuz, günlük kıyafetlerinizle okula gidiyorsunuz… Tabi ki zorunluluktan…

TOÇEV bu anlamda geleceğe umutla bakan çocukların, yarınlarımızın daha iyi şartlarda okuması ve gelişmesi adına üstlendiği misyonla sizlerin ve bu insanların geleceklerinden kendilerini sorumlu tutanların desteği ile gülümseyen yeni yüzler yaratmak ve onlarla paylaşmak adına zor ama güzel bir yolda ilerlerken büyümekte ve sizlerin desteği ile güçlenmekte. Bir okul açılışı düşünün yolu olamayan ama bu açılış için saatlerce seyahat etmek zorunda olduğunuz dağların arasında kuş uçmaz kervan geçmez bir yer düşünün. Bir hastanız olsa ambulans bile bulamazsınız nerden ve nasıl gideceksiniz? İşte böyle bir köy. Ama yolun sonunda elinde olanları sizlere ikram etmek için her şeyini seferber etmiş bir köy bu.

Bütün köy halkı sanki başbakanı karşılar gibi sizi bekliyor... Her şey sizsiniz… İşte her şeyi devletten beklememek adına burada TOÇEV bir okul onarıp gelecek için umutları, planları ve beklentileri olan bizim çocuklarımıza destek oluyor. Biz buradayız ve sizler için diyebiliyorsa hepimiz demeliyiz ve paylaşmalıyız. Gelin bizler gibi düşünen, paylaşan ve gülümseyen yeni yüzler için el ele verelim. Bir çocuğun eğitimine, okuduğu okulun fiziki şartlarının iyileştirilmesine ya da hayallerine ortak olalım. Mutluluklarımızı ve umutlarımızı paylaşalım. Hepimiz umutlarımızın esiri değil miyiz? Çoğu zaman umut etmeyi yaşam tarzı haline getirmişizdir. Umdukça büyümüşüzdür, belki de umutların tükendiği yerde de kalakalmışızdır. Tamamen çıplak ve savunmasız... Bu anda bile ayakta kalma savaşı veririz. Kimi zaman nedenini bile bilmeden sonunda mutlu olur muyuz diye düşünmeden umut ederiz. Ve umut ettikçe de olgunlaşırız. Mutluyuzdur aynı zamanda, neden mi? Umutlarımız bile bize mutluluk verir, huzur verir... Kimi zaman gerçekleşir kimi zamanda gerçekleşmez ama yinede mutluyuzdur... Umut ettiklerimiz bize güç ve sevgi kazandırır. Sevginin bir anlamı da umut değil midir zaten? Umdukça sevmez miyiz? Sevdikçe umutlanmaz mıyız? Zamanla alışırız umutlara ve vazgeçemez oluruz... Geriye baktığımızda sadece umutlarımızla ayakta olduğumuzu, umutlarımızın bizi kuvvetlendirdiğini görmez miyiz? Sonrada bakarız halimize ve şöyle deriz; Sevgi umutlardan ibarettir umutsa umutsuzluktan... Biz umutları olan herkesi birer TOÇEV gönüllüsü yapmaya ve paylaşmaya davet ediyoruz..

Cumhuriyetimin kurucusu M.Kemal Atatürk, 'Vatanı korumak, çocukları korumakla başlar' diyor. Çocuklarımızı, dolayısıyla vatanı korumanın en akılcı yolu ise onları eğitmekten geçiyor. Özellikle, okumaya istekli çocuklarımıza bu yolu açmaya çalışan TOÇEV, büyük kurtarıcımızın söylediği gibi, vatan korumak gibi kutsal bir göreve katkı veriyor, bu görevi yerine getiriyor. TOÇEV Vakfı ile çalışmaktan her zaman mutluluk ve onur duydum..

Ben bu masala vakfın ilk kurulduğu sene olan 1994 yılında bir peri kızıyla tanışarak katıldım. Peri kızının ismi Ebru Yarcan'dı. Her şey büyük hızla değişmekte.. Fakat TOÇEV'in bitmek bilmeyecek bir masal olacağına eminim. Şu anda büyük bir kitleye mal olmuş TOÇEV'in ve peri kızının ışığı hiç sönmeyerek, Türkiye genelinde yüz binlerce çocuğa yayılmaya devam edecektir. Bizler bu yüzden varız. Sizlerin de TOÇEV çocuklarının mutluluğunu ve gözlerindeki parıltıyı gördüğünüzde bu masalda yer almak isteyeceğinizden eminim.. Günümüzde herkesin dilinde olan sloganın kaynağı da peri kızının yarattığı bu masal değil mi?

1998 yılında Pfizer çalışanları arasında Toplum Takımı kuruldu. Üyeleri gönüllülük ilkesine dayalı olarak belirlenen ve her yıl yenilenen Toplum takımı 2002'de 5 yaşını doldurdu. Bu sisteme göre şirket, çalışanların maddi katkıda bulunduğu tüm toplumsal projelere onların katkısı kadar kaynak sağlıyor. Bu uygulamaya en güzel örnek, TOÇEV projesidir. TOÇEV'e 80 civarında Pfizer çalışanının manevi aile olarak yaptığı aylık sabit bağışlar, şirket tarafından birebir destekleniyor. Vakıf yönetimi aracılığı ile ihtiyaç sahibi okula ulaştırılıyor. Tüm projeler gerçekleştirilirken sosyal sorumluluk anlayışının etik bir çalışma anlayışı ile paralel gitmesi gözetiliyor..

Sene 1994. Altı arkadaş kafa kafaya vermiş, Ebru'nun heyecanını paylaşarak hayalindeki oluşumu hayata geçirmek için nereden başlayacağımızı tartışıyoruz. İtiraf etmeliyim ki, o gün aynı coşkuyu hissetmeme rağmen bu işin bürokratik yönlerinden dolayı zorlanacağımızı ve elimizde olmayan sebeplerin bizi engelleyeceğini düşünmüştüm. Açıkcası istekli fakat kötümserdim. Kolları sıvadık , çalışmaya başladık...

Vizyon, inanç, coşku... Bizde zaten var! Yeter ki paylaşmaya devam edelim.

Okumak her çocuğun hava kadar, su kadar, barınma kadar doğal ihtiyacı. TOÇEV ile tanıştığım sene, bünyesinde bu ihtiyacına cevap bulamayan onlarca çocukla yüzyüze geldim. Bugün bu rakamı TOÇEV, binlerle ifade ediyor. İşte TOÇEV maddi imkansızlıklar nedeniyle okumaa hakkını kullanamayan çocuklara bu imkanı sağlıyor. Bugün ne mutlu ki Ata Holding olarak TOÇEV ile birlikte projeler üretme imkanı bulabildik. Çalışanlarımız, TOÇEV'in yaptığı tanıtım toplantısının ardından 'Yarının Umutları' adıında bir platform kurdular. Bu platform 'eğitime destek için varız, sen de var mısın?' sloganıyla tüm grup şirketlere yayılmaya başladı...Ata Holding de bu platforma çalışanların okuttuğu sayı kadar çocuk okutarak katkı sağlamaya karar verdi. Bu kapsamda holding şirketlerimizin çalışanlarının manevi aile olması halinde bir çocuk da çalışanımızın himayesinde, Ata Holding tarafından okutulmaya başlandı..