KİMİN HAYALİ, KİMİN GERÇEĞİ... Bir köyün sessizliğini ne bozar bilir misiniz? Ağacın arkasında canı sıkılıp anırmaya başlayan eşeğin sesi, tarladan dönen traktörün motorunun homurtusu, yorgunluk atmak için sigara tellendirenleri silkeleyen ikindi ezanı, bir de öğretmenin ‘ders bitti’ sözünü daha havada yakalayıp defterleri saçarak taş yollara dağılan köy çocukları. Hani dere kenarında çelik çomak randevuları vardır ya, aceleleri ondandır. Köyün tozu ayaklarının altında savrulur gider. Önlüklerin düğmesi açılmıştır çoktan. Çünkü oyun beklemez, çünkü onlar çocuktur... Yıllar yılı bir televizyon muhabiri olarak dolaştım Anadolu’yu. Her seferinde bu sesler doldu kulağıma, birbirine karıştı ve girdiğim her köyü bir kartpostal fotoğrafı olmaktan çıkarıp canlandırdı. Capacanlı karşımda duran köylerin kartpostallarda gizlenmiş gerçek sorunları vardı elbet. Susuzluk, bazen karanlık, çoğu zaman birikmiş ve mikrop üreten çöpler, köy büyüklerinin kredi hayali ve köy çocuklarının bitmeyen okul derdi. Köy okulunun dertleri hiç bitmezdi ki! Öğretmen geldi der sevinirsiniz okulun çatısı akmaya başlar, kış gelir yakıt gelmez, küçücük eller titremekten kalem tutamaz, köy halkı okulun duvarını imece usulü örer ama pencereler kırık kalır. Öğretmenin nefes alacağı, iki satır kitap okuyup çocuklara ufuklarını açacak yeni konular derleyeceği bir odası yoktur. Köyün yaşları 7 ile 11 arasında değişen çocukları iki dersliği bölüşürler. Kitap bulunmaz öyle kolay kolay. Sıraların üstünde dirseklerini değil hayallerini eskitir çocuklar...

Oysa köy okulu dediğinin camlarında çınar yapraklarının gölgeleri oynaşmalıdır. Dersi nefesi tıkayan soğuk değil, bir köy çocuğunun büyükşehirde görüp de heyecanlandığı sinemanın anısı bölmelidir en çok. Öğretmen tuvalet demeye bin şahit isteyen yerden öğrencilerin hangi hastalıklara yakalanacağını değil, onlara lisenin kapısını nasıl açacağını düşünürken dertlenmelidir. Köy okulu dediğin küçüktür ama öğretmeninin yüreği büyüktür. Çocuklara büyük büyük hayaller kurdurtup peşlerinden koşturacak kadar içtendir, adanmıştır. Köy okulu kırmızı tuğla çatılı, yeşil pencereli, sarı duvarlı saf kaynak suyu kadar lezzetli bir hayaldir aslında. Çocukların baharda çimlerde yuvarlandığı, seslerinin kuş cıvıltılarına karıştığı, kış geldiğinde de kartopuyla örtülen bir hayal...

Belki de bu hayal yüzünden ben, her sabah evden çıkıp işe giderken oğlumun gıdığını koklayıp, “beni bekle, büyüdüğünde seni keyifle okutacağım pırıl pırıl okullar yapmaya gidiyorum” diyor, günlük ayrılığıma teselli arıyorum. Ben ne mi yapıyorum? TOÇEV’in Milli Eğitim Bakanlığı ve Show TV ile birlikte yürüttüğü Yaşasın Okulumuz kampanyasının koordinatörüyüm. 81 ilde 81 köy ilköğretim okulunu onarmak için başlattık bu kampanyayı. Ve inanın, Doğu Anadolu’da seçtiğimiz okulları sahiplendirip, gelecek maddi destekle onarmak için çok az süremiz var. Eylül geldi mi, kar da kapıya dayandı demektir. İnşaat durur çünkü malzeme bile ulaştıramayız Doğu’nun gözden ırak düşmüş köylerine. Oysa bir hayalimiz var bizim. Yaz bitip çocuklar okullarına döndüğünde karşılarında gerçek bir okul bulsunlar istiyoruz. Onlar tatildeyken siz destekleyin, biz çalışalım, hazırız. Her ilden bir köy okulunu çocuklara ‘Yaşasın Okulumuz’ dedirtecek güzelliğe ve koşullara kavuşturalım.

Muş Yedipınar Köyü Birleştirilmiş Sınıflı İlköğretim Okulu’nda okuyan Seher, televizyonda büyükşehirli yaşıtlarını özel okullarında el sallarken seyrederken, sırasını tir tir titreyerek dört arkadaşıyla paylaşmasın. Hakkari Akçalı Köyü Eğercik Mezrası’ndaki tavanı çökmüş okul sekiz yıl sonra yeniden açılabilsin. Batman Şerbetli İlköğretim Okulu’nun öğrencileri okulun sırtını verdiği tepeden üstlerine toprak kayacak diye korkmasın. Şırnak Çavuşlu Köyü’nün öğrencileri ders aralarında bir koşu eve tuvalete gitmek zorunda kalmasın. Köy okulları cıvıl cıvıl fotoğraf karelerinin parladığı birer kartpostal olsun.

Kimimizin hayalidir köy okulu, kimilerinin acı gerçeği olmasın. Var mısınız?

Sevgili Dostlar,
'Dünyaya gelmiş tüm çocuklar eşit haklara sahip olmalıdır' sloganının içerdiği derin manayı TOÇEV ile kavradım desem yanlış söylemiş olmam. Evet anaç ruhlu ve herkesi sevmeye açık bir yapım vardır ama bu iç güdüsel bir olgu.Bu elle tutulan gözle görünen ve tek tek gözdeki pırıltının... varmaktan bahsediyorum.
Sevgili Ebru Yarcan’ın başkanlığında öyle güzel bir gönüllü melekler grubu ile tanıştım ki yaptıkları toplumun hizmetine...heyecan ve çoşku beni çok etkiledi. Yalnızca kendi ve yakın çevrenin ve gördüğüm tüm çocukları seven bu... daha da sevmeye ve hayallerimi duyumsayıp dert etmeye başladım.Öyle masum yeni bir defter kalem arzuları varki bunu karşılayamamış olmak yüreğimi...ama TOÇEV’in melekleri benim tatlı kardeşim Ebru ile , tüm eksikleri var etmeye and içmişcesine çalışıyorlar ve onlarla gurur duyuyorum.

Toçev eğitimlerini karşılıksız üstlendiği 1200 genç aldıkları çağdaş eğitimle yakın bir gelecekte her türlü bencillikten ve halka yüksekten bakma tiryakiliğinden uzak gerçek anlamda paylaşımcı ve ortak üretimden yana Atatürkçü laik bir aydın tavrını ve örneklerini her türlü baskıya rağmen inadına sergileyeceklerdir. Ahmetler , Leylalar , Hüseyinler , Azizeler , Ufuklar , Hacerler , Füsunlar... Ne mutlu sana EBRU YARCAN...

Şimdi öğrencilerin sana bir onurlu kimlik daha sunuyorlar.“IŞIK ANA” NE MUTLU SANA TOÇEV...

Hayatta en değer verdiğim iki kişi ; annem ve babam olunca ; çocukluk ve gençlik yıllarım eğitimcilerle ve sorunların gözlemlemekle geçti. Çünkü genç cumhuriyetimizin öğrencilerinin , öğretmenlerin , okullarının , çektiği maddi ve manevi sıkıntılarının tam ortasında büyüdüm. Ve daha o yıllarda canımdan çok sevdiğim ülkem için yapabileceğim en büyük hizmetin , bir eğitim neferi olmak olduğuna karar verdim.Bu amaçla askerlik yıllarımda ve halen belirli kurumlarda öğretmenlik yapmakla ve bireysel maddi yardımlarda bulunmakla beraber; daim bir kurumla her şeyin daha organize ve planlı olabileceğini hayal etmekteyim. Ve işte tam o sırada sevgili dostum Ebru Yarcan’ ı ve TOÇEV’ i tanıma fırsatım oldu.TOÇEV ülkemiz ve çocuklarımız için bir ışık, büyük bir şans. Bu organizasyonun kuruluşunda ve yaşatılmasında emeği geçenlerin ülkeye yaptıkları hizmet kelimelerle anlatılmaz.Ben de bu kişilere fahri olarak bir takım hizmetler sunmaktan büyük kıvanç duyuyorum. Her zaman sizlerin yanındayım, emeği geçen herkesi kutluyorum.